21st.Bio dient EU-aanvraag in voor wei-eiwit uit precisiefermentatie
21st.Bio dient een EU-aanvraag in voor BLG Essential+, zijn precisiegefermenteerde beta-lactoglobuline, en wil een snelle route voor zulke eiwitten.
21st.Bio heeft in de Europese Unie een aanvraag voor nieuwe voedingsmiddelen ingediend voor BLG Essential+, zijn met precisiefermentatie gemaakte beta-lactoglobuline. Dat meldde Green Queen op 13 november 2026. Het dossier ging naar de Europese Commissie, de veiligheidsbeoordeling ligt bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Het bedrijf is gevestigd in Kopenhagen, werd in 2020 opgericht door Thomas G Schmidt en Per Falholt en heeft laboratoria in Kopenhagen en in Davis, Californië.
Beta-lactoglobuline is het belangrijkste eiwit in zuivelwei. 21st.Bio maakt het in Aspergillus oryzae, de kojischimmel, op een platform dat Novonesis over decennia heeft opgebouwd, en licentieert een deel van die technologie van Novonesis, dat eigendom is van Novo Holdings. Novo Holdings investeerde in 2021 86 miljoen euro voor een belang. Een vorig jaar in Applied Microbiology and Biotechnology gepubliceerd, door vakgenoten beoordeeld artikel beschreef die lijn als de eerste mycotoxinevrije Aspergillus-oryzae-lijn voor industriële productie van alternatieve en nieuwe eiwitten, waarbij het penicilline-G-gencluster is uitgeschakeld. „Dit is een goed gekarakteriseerd productieplatform, waarbij consumentveiligheid in de stam zelf is ontworpen”, zei José Arnau, bij het bedrijf verantwoordelijk voor stamengineering en regelgeving.
In de Verenigde Staten is de weg al vrij. 21st.Bio bevestigde de GRAS-status in september 2024 zelf en kreeg in oktober 2025, aldus Nutrition Insight, van de Food and Drug Administration een brief zonder bezwaren op zijn GRAS-melding. In de Europese Unie is nog geen enkele precisiegefermenteerde beta-lactoglobuline toegelaten. Perfect Day, Remilk, Imagindairy, Vivici en Verley hebben de Amerikaanse route alle doorlopen, meldt Green Queen, waardoor Europa achterloopt op een eiwitklasse die aan de andere kant van de oceaan al verkocht mag worden.
Samen met de aanvraag vroeg het bedrijf de Europese toezichthouders om een snelle route voor natuuridentieke voedingseiwitten uit waardstammen met een aangetoonde geschiedenis van veilig gebruik. Dat zou de veiligheidsnormen van de EU overeind houden en aanvragers toch een duidelijker tijdpad geven. 21st.Bio zegt dat het dossier jaren en aanzienlijke middelen heeft gekost en dat het onzekere toelatingstraject investeringsplanning bemoeilijkt. „Dit is geen keuze tussen veiligheid en snelheid”, zei medeoprichter en topman Thomas G Schmidt, die eraan toevoegde dat „Europa de wetenschap, de bedrijven en het industriële erfgoed in precisiefermentatie heeft”. Green Queen zet beta-lactoglobuline op 65 procent van de weisamenstelling en op 45 procent meer leucine dan in de handel verkrijgbare wei-eiwitisolaten, en noemt een prognose van Rabobank waarin de wereldwijde zuivelproductie tegen het eind van het decennium 31 miljoen ton melkequivalent achterblijft bij de vraag.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: hier draagt een tijdpadprobleem de kleren van een wetenschappelijk probleem. De waarde zit niet in het eiwit, dat natuuridentiek is en als molecuul dus niet octrooieerbaar. De waarde zit in het regelgevingsdossier plus een productiestam met gedocumenteerd veilig gebruik, en juist daarom licentieert 21st.Bio het Aspergillus-oryzae-platform in plaats van zelf een waard te bouwen. Wie op een nieuw organisme bouwt, zal die veiligheidsgeschiedenis zelf moeten financieren en doet er goed aan die als investeringspost te begroten, niet als regelpost. Twee lessen reiken verder dan deze categorie. Ten eerste is eerst de Verenigde Staten en daarna Europa inmiddels de standaardvolgorde, en die verplaatst de eerste omzet, de eerste fabriek en de eerste referentieklant stil weg uit Europa. Ten tweede zit een toelatingsdatum die niemand kan noemen al verwerkt in elk Europees term sheet, of hij in de pitch staat of niet. Wie geld ophaalt met een Europees productieverhaal, moet dat gat uitdrukkelijk doorrekenen in plaats van erop te vertrouwen dat Brussel het dicht.
21st.Bio dient EU-aanvraag in voor wei-eiwit uit precisiefermentatie
Het Kopenhaagse bedrijf heeft BLG Essential+ bij de EFSA neergelegd en vraagt Brussel om een snellere route voor eiwitten waarvan de productiestammen al een veiligheidsgeschiedenis hebben.
21st.Bio heeft in de Europese Unie een aanvraag voor nieuwe voedingsmiddelen ingediend voor BLG Essential+, zijn met precisiefermentatie gemaakte beta-lactoglobuline. Dat meldde Green Queen op 13 november 2026. Het dossier ging naar de Europese Commissie, de veiligheidsbeoordeling ligt bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Het bedrijf is gevestigd in Kopenhagen, werd in 2020 opgericht door Thomas G Schmidt en Per Falholt en heeft laboratoria in Kopenhagen en in Davis, Californië.
Beta-lactoglobuline is het belangrijkste eiwit in zuivelwei. 21st.Bio maakt het in Aspergillus oryzae, de kojischimmel, op een platform dat Novonesis over decennia heeft opgebouwd, en licentieert een deel van die technologie van Novonesis, dat eigendom is van Novo Holdings. Novo Holdings investeerde in 2021 86 miljoen euro voor een belang. Een vorig jaar in Applied Microbiology and Biotechnology gepubliceerd, door vakgenoten beoordeeld artikel beschreef die lijn als de eerste mycotoxinevrije Aspergillus-oryzae-lijn voor industriële productie van alternatieve en nieuwe eiwitten, waarbij het penicilline-G-gencluster is uitgeschakeld. „Dit is een goed gekarakteriseerd productieplatform, waarbij consumentveiligheid in de stam zelf is ontworpen”, zei José Arnau, bij het bedrijf verantwoordelijk voor stamengineering en regelgeving.
In de Verenigde Staten is de weg al vrij. 21st.Bio bevestigde de GRAS-status in september 2024 zelf en kreeg in oktober 2025, aldus Nutrition Insight, van de Food and Drug Administration een brief zonder bezwaren op zijn GRAS-melding. In de Europese Unie is nog geen enkele precisiegefermenteerde beta-lactoglobuline toegelaten. Perfect Day, Remilk, Imagindairy, Vivici en Verley hebben de Amerikaanse route alle doorlopen, meldt Green Queen, waardoor Europa achterloopt op een eiwitklasse die aan de andere kant van de oceaan al verkocht mag worden.
Samen met de aanvraag vroeg het bedrijf de Europese toezichthouders om een snelle route voor natuuridentieke voedingseiwitten uit waardstammen met een aangetoonde geschiedenis van veilig gebruik. Dat zou de veiligheidsnormen van de EU overeind houden en aanvragers toch een duidelijker tijdpad geven. 21st.Bio zegt dat het dossier jaren en aanzienlijke middelen heeft gekost en dat het onzekere toelatingstraject investeringsplanning bemoeilijkt. „Dit is geen keuze tussen veiligheid en snelheid”, zei medeoprichter en topman Thomas G Schmidt, die eraan toevoegde dat „Europa de wetenschap, de bedrijven en het industriële erfgoed in precisiefermentatie heeft”. Green Queen zet beta-lactoglobuline op 65 procent van de weisamenstelling en op 45 procent meer leucine dan in de handel verkrijgbare wei-eiwitisolaten, en noemt een prognose van Rabobank waarin de wereldwijde zuivelproductie tegen het eind van het decennium 31 miljoen ton melkequivalent achterblijft bij de vraag.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: hier draagt een tijdpadprobleem de kleren van een wetenschappelijk probleem. De waarde zit niet in het eiwit, dat natuuridentiek is en als molecuul dus niet octrooieerbaar. De waarde zit in het regelgevingsdossier plus een productiestam met gedocumenteerd veilig gebruik, en juist daarom licentieert 21st.Bio het Aspergillus-oryzae-platform in plaats van zelf een waard te bouwen. Wie op een nieuw organisme bouwt, zal die veiligheidsgeschiedenis zelf moeten financieren en doet er goed aan die als investeringspost te begroten, niet als regelpost. Twee lessen reiken verder dan deze categorie. Ten eerste is eerst de Verenigde Staten en daarna Europa inmiddels de standaardvolgorde, en die verplaatst de eerste omzet, de eerste fabriek en de eerste referentieklant stil weg uit Europa. Ten tweede zit een toelatingsdatum die niemand kan noemen al verwerkt in elk Europees term sheet, of hij in de pitch staat of niet. Wie geld ophaalt met een Europees productieverhaal, moet dat gat uitdrukkelijk doorrekenen in plaats van erop te vertrouwen dat Brussel het dicht.