CloudNC haalt 20 miljoen dollar op voor AI in CNC-programmeren en offertes
Nimble Ventures leidt de uitbreiding van de serie B van het Londense bedrijf, met de durfkapitaaltak van Lockheed Martin onder de investeerders.
CloudNC, een in 2015 opgericht Londens bedrijf, kondigde op 9 september 2026 een ronde van 20 miljoen dollar aan, gerapporteerd als 17,2 miljoen euro. Het Amerikaanse Nimble Ventures leidde de ronde. Ook Calculus Venture Capital, Entrepreneur First en Lockheed Martin Ventures, de durfkapitaaltak van het defensieconcern, namen deel. TechCrunch noemt de ronde een uitbreiding van de serie B en zet het tot dusver opgehaalde kapitaal op 128 miljoen dollar. Het bedrijf werd opgericht door Theo Saville, algemeen directeur, en Chris Emery, wetenschappelijk directeur.
Het product op de markt heet CAM Assist en genereert met AI bewerkingsstrategieën en gereedschapsbanen voor computergestuurde machines, werk dat een ervaren programmeur anders met de hand doet. Het bedrijf meldt wereldwijd meer dan 1.000 verspanende bedrijven die het gebruiken, met Lockheed Martin en Major Tool and Machine onder de genoemde klanten. TechCrunch spreekt van ongeveer 80 medewerkers en 80 procent van het klantenbestand in de Verenigde Staten.
Een tweede product, Quote Agent, komt later in 2026. Het past dezelfde aanpak toe op het beoordelen van opdrachten en het opstellen van offertes, de stap waarin een werkplaats bepaalt wat een onderdeel gaat kosten en wat er mis kan gaan voordat zij zich vastlegt. Offreren is een knelpunt dat vóór de eerste spaander ligt, en het gebeurt door dezelfde schaarse ervaren mensen die ook programmeren.
„Verspanende bedrijven staan overal onder druk om sneller te offreren en te programmeren en meer te leveren met de mensen en machines die ze al hebben”, aldus Saville. De beperking waartegen het bedrijf verkoopt is arbeid en niet het machinepark. Ook de samenstelling van de investeerders is een eigen lezing waard: dat een groot defensiebedrijf durfkapitaal steekt in de softwarelaag van zijn eigen toeleveringsbasis zegt iets over hoe westerse fabrikanten verspaningscapaciteit inmiddels waarderen.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: vrijwel elk bedrijf in landbouwhardware hangt precies van zulke werkplaatsen af. Werktuigen, zaaimachines, robotframes, sensorbehuizingen en transmissiedelen in pilotaantallen komen van toeleveranciers en niet uit eigen huis, en het planningsrisico zit zelden in het verspanen zelf. Het zit in de twee weken wachten op een offerte en in de rij achter een programmeur. Daaruit volgt drieërlei. Ten eerste hoort de offertetijd van een werkplaats bij het ontwerp en niet bij de inkoop, want die bepaalt de iteratielus sterker dan het CAD-pakket. Ten tweede wordt hier een product verkocht in een arbeidsknelpunt, op machines die de klant al bezit, en juist daarom bereikt het duizend locaties zonder hardware te leveren; dezelfde logica geldt voor veel landbouwsoftware die zich op loonwerkers en coöperaties richt. Ten derde is een onderdeel dat moeilijk te offreren is al duur voordat iemand het verspaant, dus ontwerp vroeg op offreerbaarheid. Let ook op wie vandaag software voor toeleveringsketens financiert, want datzelfde defensie- en industriekapitaal begint met dezelfde redenering naar infrastructuur voor voedselzekerheid te kijken.
CloudNC, een in 2015 opgericht Londens bedrijf, kondigde op 9 september 2026 een ronde van 20 miljoen dollar aan, gerapporteerd als 17,2 miljoen euro. Het Amerikaanse Nimble Ventures leidde de ronde. Ook Calculus Venture Capital, Entrepreneur First en Lockheed Martin Ventures, de durfkapitaaltak van het defensieconcern, namen deel. TechCrunch noemt de ronde een uitbreiding van de serie B en zet het tot dusver opgehaalde kapitaal op 128 miljoen dollar. Het bedrijf werd opgericht door Theo Saville, algemeen directeur, en Chris Emery, wetenschappelijk directeur.
Het product op de markt heet CAM Assist en genereert met AI bewerkingsstrategieën en gereedschapsbanen voor computergestuurde machines, werk dat een ervaren programmeur anders met de hand doet. Het bedrijf meldt wereldwijd meer dan 1.000 verspanende bedrijven die het gebruiken, met Lockheed Martin en Major Tool and Machine onder de genoemde klanten. TechCrunch spreekt van ongeveer 80 medewerkers en 80 procent van het klantenbestand in de Verenigde Staten.
Een tweede product, Quote Agent, komt later in 2026. Het past dezelfde aanpak toe op het beoordelen van opdrachten en het opstellen van offertes, de stap waarin een werkplaats bepaalt wat een onderdeel gaat kosten en wat er mis kan gaan voordat zij zich vastlegt. Offreren is een knelpunt dat vóór de eerste spaander ligt, en het gebeurt door dezelfde schaarse ervaren mensen die ook programmeren.
„Verspanende bedrijven staan overal onder druk om sneller te offreren en te programmeren en meer te leveren met de mensen en machines die ze al hebben”, aldus Saville. De beperking waartegen het bedrijf verkoopt is arbeid en niet het machinepark. Ook de samenstelling van de investeerders is een eigen lezing waard: dat een groot defensiebedrijf durfkapitaal steekt in de softwarelaag van zijn eigen toeleveringsbasis zegt iets over hoe westerse fabrikanten verspaningscapaciteit inmiddels waarderen.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: vrijwel elk bedrijf in landbouwhardware hangt precies van zulke werkplaatsen af. Werktuigen, zaaimachines, robotframes, sensorbehuizingen en transmissiedelen in pilotaantallen komen van toeleveranciers en niet uit eigen huis, en het planningsrisico zit zelden in het verspanen zelf. Het zit in de twee weken wachten op een offerte en in de rij achter een programmeur. Daaruit volgt drieërlei. Ten eerste hoort de offertetijd van een werkplaats bij het ontwerp en niet bij de inkoop, want die bepaalt de iteratielus sterker dan het CAD-pakket. Ten tweede wordt hier een product verkocht in een arbeidsknelpunt, op machines die de klant al bezit, en juist daarom bereikt het duizend locaties zonder hardware te leveren; dezelfde logica geldt voor veel landbouwsoftware die zich op loonwerkers en coöperaties richt. Ten derde is een onderdeel dat moeilijk te offreren is al duur voordat iemand het verspaant, dus ontwerp vroeg op offreerbaarheid. Let ook op wie vandaag software voor toeleveringsketens financiert, want datzelfde defensie- en industriekapitaal begint met dezelfde redenering naar infrastructuur voor voedselzekerheid te kijken.