Ga naar de hoofdinhoud

Royal Canin en Roquette financieren via Soil Capital dezelfde Franse tarwebedrijven

Royal Canin en Roquette financieren samen een Soil Capital-programma op 4.700 hectare in Frankrijk. 70% van de certificaatwaarde gaat naar de boer.

Royal Canin en Roquette financieren via Soil Capital dezelfde Franse tarwebedrijven

Roquette maakte op 28 oktober 2026 bekend samen met Royal Canin, het aan Mars toebehorende merk voor diervoeding, een programma voor regeneratieve landbouw te financieren dat meer dan 60 bedrijven en meer dan 4.700 hectare tarwe in Frankrijk omvat. Het programma wordt uitgevoerd door het agronomiebedrijf Soil Capital. Roquette levert de Europese fabrieken van Royal Canin ingrediënten op basis van tarwe, waardoor een afnemer en zijn eigen toeleverancier in hetzelfde bedrijfsprogramma stappen in plaats van elk een eigen regeling te voeren. Soil Capital noemt het zijn eerste co-investeringspartnerschap tussen een afnemer en een toeleverancier.

Het geld bereikt het bedrijf via betalingen op resultaat. Wie emissies verlaagt of koolstof in de bodem opbouwt, verdient Soil Capital Certificates, en 70% van de waarde van elk certificaat gaat rechtstreeks naar de boer. Soil Capital verzorgt de monitoring, de meting, de dataverzameling en de verificatie, en levert het agronomische advies dat bij een verandering van praktijk hoort. De methodiek voor monitoring, rapportage en verificatie is gecertificeerd volgens de norm ISO 14064-2, en de monitoring en rapportage van het bedrijf worden jaarlijks geaudit door een externe auditor, TÜV Rheinland.

Het interessante zit in de boekhouding. Royal Canin gebruikt een economische allocatie bij de stap van tarwe naar de tarwegluten-voetafdruk die het rapporteert, terwijl Roquette een massa-allocatie aanhoudt. In plaats van één methode aan beide bedrijven op te leggen, voeren de partners één programma met één geverifieerde dataset en twee parallelle boekhoudkaders: elke partij rapporteert in haar eigen systeem en dezelfde ton koolstof wordt niet tweemaal geclaimd. Magali Amouroux, global sustainability manager bij Roquette, zei het in de aankondiging zakelijk: „In plaats van de methodes gelijk te trekken, hebben wij gekozen voor een pragmatische oplossing met steun van Soil Capital: één gezamenlijk programma.”

Beide bedrijven hebben een scope 3-probleem dat op het veld ligt. Royal Canin wil de uitstoot van broeikasgassen in 2030 met 50% verlagen ten opzichte van 2015 en in 2050 netto nul bereiken. Roquette heeft door de Science Based Targets initiative gevalideerde doelen om de emissies in scope 1, 2 en 3 in 2030 met 25% te verlagen ten opzichte van 2021. Luc Beerens, global director duurzame inkoop bij Royal Canin, zei tegen AgFunderNews dat de beslissende factor de tussenpartij is: „Wat u nodig hebt, is een derde partij met een robuust MRV-kader.” Amouroux zei tegen hetzelfde medium: „Wij denken dat een gezamenlijk investeringsmodel de meest effectieve manier is om opschaling op grote schaal te bereiken.” Beide bedrijven bekijken of zij de structuur kunnen herhalen met andere klanten, andere gewassen en andere landen.

Voor AgTech-oprichters die meting verkopen is deze transactie een tweede lezing waard, want wat haar sloot was geen koolstofkrediet. Het was een geverifieerde dataset, neutraal genoeg dat twee bedrijven met onverenigbare boekhoudregels er beide op konden boeken. Daaruit volgen drie praktische dingen. Ten eerste: stop met het benaderen van één concern per keer. Een afnemer en zijn toeleverancier zitten op dezelfde tonnen en hebben ze beide nodig, dus een gezamenlijk gefinancierd programma deelt een budget dat niemand alleen wilde dragen en verkort een inkooptraject dat normaal vastloopt op de vraag wie betaalt. Breng de toeleveringsketen van uw prospect in kaart en verkoop aan het tweetal. Ten tweede: bouw niet één allocatieregel vast in uw platform. Economische allocatie tegenover massa-allocatie is een saai verschil dat deals kost, en verdedigbaar is één geauditeerde dataset die netjes exporteert naar het kader waarin elke klant rapporteert, de CSRD daarbij. Ten derde: neem de 70% als maatstaf. Boeren vergelijken nu welk deel van de certificaatwaarde bij hen aankomt, waardoor uw monitoringkosten per hectare het getal zijn dat bepaalt of er marge is, en een audit door een derde partij volgens de norm ISO 14064-2 wordt een toegangsbewijs in plaats van een onderscheidend punt, nu de Europese regels voor carbon farming van kracht worden.

Bron: AgFunderNews

Royal Canin en Roquette financieren via Soil Capital dezelfde Franse tarwebedrijven

Een afnemer en zijn toeleverancier financieren één transitieprogramma in plaats van twee. Eén geverifieerde dataset dient twee onverenigbare methodes van koolstofboekhouding.

Door Dirk Vandenhirtz

· Sustainability · Europe · 3 min

Roquette maakte op 28 oktober 2026 bekend samen met Royal Canin, het aan Mars toebehorende merk voor diervoeding, een programma voor regeneratieve landbouw te financieren dat meer dan 60 bedrijven en meer dan 4.700 hectare tarwe in Frankrijk omvat. Het programma wordt uitgevoerd door het agronomiebedrijf Soil Capital. Roquette levert de Europese fabrieken van Royal Canin ingrediënten op basis van tarwe, waardoor een afnemer en zijn eigen toeleverancier in hetzelfde bedrijfsprogramma stappen in plaats van elk een eigen regeling te voeren. Soil Capital noemt het zijn eerste co-investeringspartnerschap tussen een afnemer en een toeleverancier.

Het geld bereikt het bedrijf via betalingen op resultaat. Wie emissies verlaagt of koolstof in de bodem opbouwt, verdient Soil Capital Certificates, en 70% van de waarde van elk certificaat gaat rechtstreeks naar de boer. Soil Capital verzorgt de monitoring, de meting, de dataverzameling en de verificatie, en levert het agronomische advies dat bij een verandering van praktijk hoort. De methodiek voor monitoring, rapportage en verificatie is gecertificeerd volgens de norm ISO 14064-2, en de monitoring en rapportage van het bedrijf worden jaarlijks geaudit door een externe auditor, TÜV Rheinland.

Het interessante zit in de boekhouding. Royal Canin gebruikt een economische allocatie bij de stap van tarwe naar de tarwegluten-voetafdruk die het rapporteert, terwijl Roquette een massa-allocatie aanhoudt. In plaats van één methode aan beide bedrijven op te leggen, voeren de partners één programma met één geverifieerde dataset en twee parallelle boekhoudkaders: elke partij rapporteert in haar eigen systeem en dezelfde ton koolstof wordt niet tweemaal geclaimd. Magali Amouroux, global sustainability manager bij Roquette, zei het in de aankondiging zakelijk: „In plaats van de methodes gelijk te trekken, hebben wij gekozen voor een pragmatische oplossing met steun van Soil Capital: één gezamenlijk programma.”

Beide bedrijven hebben een scope 3-probleem dat op het veld ligt. Royal Canin wil de uitstoot van broeikasgassen in 2030 met 50% verlagen ten opzichte van 2015 en in 2050 netto nul bereiken. Roquette heeft door de Science Based Targets initiative gevalideerde doelen om de emissies in scope 1, 2 en 3 in 2030 met 25% te verlagen ten opzichte van 2021. Luc Beerens, global director duurzame inkoop bij Royal Canin, zei tegen AgFunderNews dat de beslissende factor de tussenpartij is: „Wat u nodig hebt, is een derde partij met een robuust MRV-kader.” Amouroux zei tegen hetzelfde medium: „Wij denken dat een gezamenlijk investeringsmodel de meest effectieve manier is om opschaling op grote schaal te bereiken.” Beide bedrijven bekijken of zij de structuur kunnen herhalen met andere klanten, andere gewassen en andere landen.

Voor AgTech-oprichters die meting verkopen is deze transactie een tweede lezing waard, want wat haar sloot was geen koolstofkrediet. Het was een geverifieerde dataset, neutraal genoeg dat twee bedrijven met onverenigbare boekhoudregels er beide op konden boeken. Daaruit volgen drie praktische dingen. Ten eerste: stop met het benaderen van één concern per keer. Een afnemer en zijn toeleverancier zitten op dezelfde tonnen en hebben ze beide nodig, dus een gezamenlijk gefinancierd programma deelt een budget dat niemand alleen wilde dragen en verkort een inkooptraject dat normaal vastloopt op de vraag wie betaalt. Breng de toeleveringsketen van uw prospect in kaart en verkoop aan het tweetal. Ten tweede: bouw niet één allocatieregel vast in uw platform. Economische allocatie tegenover massa-allocatie is een saai verschil dat deals kost, en verdedigbaar is één geauditeerde dataset die netjes exporteert naar het kader waarin elke klant rapporteert, de CSRD daarbij. Ten derde: neem de 70% als maatstaf. Boeren vergelijken nu welk deel van de certificaatwaarde bij hen aankomt, waardoor uw monitoringkosten per hectare het getal zijn dat bepaalt of er marge is, en een audit door een derde partij volgens de norm ISO 14064-2 wordt een toegangsbewijs in plaats van een onderscheidend punt, nu de Europese regels voor carbon farming van kracht worden.

Bron: AgFunderNews

Terug naar AgTech Nieuws