Nederlandse veldrobotbouwer Aigro failliet verklaard na afloop van de surseance
Veldrobotbouwer Aigro uit Best is op 19 oktober 2026 failliet verklaard na afloop van de surseance. De directie zoekt nog een doorstart.
Aigro, een Nederlandse bouwer van autonome veldrobots uit Best in Noord-Brabant, is op 19 oktober 2026 failliet verklaard. Het faillissement volgde op het einde van een surseance van betaling die het bedrijf op 9 oktober kreeg, blijkt uit de Brabantse insolventielijsten van die week. Future Farming berichtte op 22 oktober over de ondergang.
Het bedrijf werd in 2019 opgericht en bouwde de Aigro UP, een autonome werktuigdrager voor werk zoals wieden en maaien. Future Farming omschrijft de machine als licht, met tot tien uur werk tussen twee laadbeurten. Het was het vlaggenschip van het bedrijf.
Directeur Wim Reijersen van Buuren bevestigde het faillissement, maar noemde geen oorzaak en zei dat er op dit moment publiekelijk weinig te melden valt. Eigenaren en gebruikers van Aigro-robots zijn volgens hem al geïnformeerd. Noch de vakpers noch de openbare lijsten noemen een curator, en cijfers over schulden, omzet of personeelsbestand zijn niet bekendgemaakt.
Een verkoop van de robots, of een doorstart van het bedrijf, ligt nu bij de curator. De directie zegt een doorstart zo snel mogelijk rond te willen krijgen en hoopt een partij te vinden die dat mogelijk maakt, maar kan nog niet zeggen of dat lukt. De tien dagen tussen de surseance op 9 oktober en het faillissement op 19 oktober wijzen erop dat die adempauze niet het geld of de koper opleverde die het bedrijf nodig had.
Wat dit betekent voor AgTech-oprichters: veldrobotica struikelt steeds op hetzelfde punt, en dat is zelden de techniek. Het gat zit tussen een machine die het in een proef doet en een dienstverlening die zichzelf seizoen na seizoen terugverdient. Een lichte wieder verdient een paar maanden per jaar, terwijl de serviceplicht en de balans twaalf maanden doorlopen. Investeerders kunnen beter minder naar autonomie-uren kijken en meer naar omzet per machine per jaar, naar de werkelijke kosten om een vloot in het veld draaiende te houden, en naar de vraag of het bedrijf de robot verkoopt of het wieden. Oprichters moeten ook kijken wat er met klanten gebeurt als de bouwer omvalt: eigenaren van Aigro-machines zijn nu afhankelijk van een curator voor onderdelen, software en support. Dat is het risico dat elke vroege koper van een robot stilzwijgend draagt, en een geloofwaardig antwoord daarop, of dat nu een software-escrow, een open interface of een dealerpartner is die machines draaiend houdt, wordt onderdeel van de verkoop in plaats van een extraatje.
Aigro, een Nederlandse bouwer van autonome veldrobots uit Best in Noord-Brabant, is op 19 oktober 2026 failliet verklaard. Het faillissement volgde op het einde van een surseance van betaling die het bedrijf op 9 oktober kreeg, blijkt uit de Brabantse insolventielijsten van die week. Future Farming berichtte op 22 oktober over de ondergang.
Het bedrijf werd in 2019 opgericht en bouwde de Aigro UP, een autonome werktuigdrager voor werk zoals wieden en maaien. Future Farming omschrijft de machine als licht, met tot tien uur werk tussen twee laadbeurten. Het was het vlaggenschip van het bedrijf.
Directeur Wim Reijersen van Buuren bevestigde het faillissement, maar noemde geen oorzaak en zei dat er op dit moment publiekelijk weinig te melden valt. Eigenaren en gebruikers van Aigro-robots zijn volgens hem al geïnformeerd. Noch de vakpers noch de openbare lijsten noemen een curator, en cijfers over schulden, omzet of personeelsbestand zijn niet bekendgemaakt.
Een verkoop van de robots, of een doorstart van het bedrijf, ligt nu bij de curator. De directie zegt een doorstart zo snel mogelijk rond te willen krijgen en hoopt een partij te vinden die dat mogelijk maakt, maar kan nog niet zeggen of dat lukt. De tien dagen tussen de surseance op 9 oktober en het faillissement op 19 oktober wijzen erop dat die adempauze niet het geld of de koper opleverde die het bedrijf nodig had.
Wat dit betekent voor AgTech-oprichters: veldrobotica struikelt steeds op hetzelfde punt, en dat is zelden de techniek. Het gat zit tussen een machine die het in een proef doet en een dienstverlening die zichzelf seizoen na seizoen terugverdient. Een lichte wieder verdient een paar maanden per jaar, terwijl de serviceplicht en de balans twaalf maanden doorlopen. Investeerders kunnen beter minder naar autonomie-uren kijken en meer naar omzet per machine per jaar, naar de werkelijke kosten om een vloot in het veld draaiende te houden, en naar de vraag of het bedrijf de robot verkoopt of het wieden. Oprichters moeten ook kijken wat er met klanten gebeurt als de bouwer omvalt: eigenaren van Aigro-machines zijn nu afhankelijk van een curator voor onderdelen, software en support. Dat is het risico dat elke vroege koper van een robot stilzwijgend draagt, en een geloofwaardig antwoord daarop, of dat nu een software-escrow, een open interface of een dealerpartner is die machines draaiend houdt, wordt onderdeel van de verkoop in plaats van een extraatje.
