altM haalt 10,3 miljoen dollar serie A op om oogstresten om te zetten in specialistische chemie
Het bedrijf altM uit Bengaluru haalt 10,3 miljoen dollar serie A op onder leiding van Rainmatter by Zerodha en Mela Ventures voor chemie uit oogstresten.
altM, een bedrijf voor specialistische chemie uit Bengaluru, kondigde op 5 november 2026 een serie A van 10,3 miljoen dollar aan, omgerekend 975 miljoen roepie. Rainmatter by Zerodha en Mela Ventures leidden de ronde en investeerden beide voor het eerst. De bestaande aandeelhouders Omnivore, Theia Ventures, Aureolis Ventures en Spectrum Impact deden mee, naast strategische informele investeerders. De ronde volgt op een seedronde van 3,5 miljoen dollar in 2023. altM werd in 2022 opgericht door Apoorv Garg, medeoprichter en algemeen directeur, en Yugal Raj Jain, die beide eerder de productie bij Tesla leidden. De bioprocestechnoloog Harshad Velankar kwam later als wetenschappelijk directeur bij het bedrijf.
Het platform fractioneert lignocellulose biomassa. Landbouwresten, vooral bagasse van suikerriet en rijststro, worden gescheiden in de drie hoofdbestanddelen cellulose, hemicellulose en lignine, zodat één grondstof meerdere verkoopbare producten oplevert in plaats van één. Drie producten staan het dichtst bij de markt: een uit lignine verkregen versterker van de beschermingsfactor voor zonproducten, een op cellulose gebaseerde reologiemodificator en biologisch verkregen ferulazuur voor cosmetica en persoonlijke verzorging. Het bedrijf noemt daarnaast textiel, industriële chemie, bouw, verpakking en consumentengoederen als doelmarkten.
Over de voortgang meldt altM dat zes moleculen de demonstratieschaal hebben bereikt en drie zijn gekozen voor productie in de proeffabriek, dat het laboratoriumoppervlak in minder dan twee jaar bijna is vervijfvoudigd en dat een demonstratiefabriek in bedrijf is genomen. Inc42 bericht over een proeffabriek met een capaciteit van 70 ton per jaar in Electronic City in Bengaluru, die nu voorserie en certificering afrondt, over bijna 30 klanten in cosmetica en persoonlijke verzorging waarvan 16 tot 18 in actieve test en validatie zitten, over zes in India aangevraagde octrooien met een zevende in voorbereiding, en over een ontwikkeltijd per molecuul die van 12 tot 15 maanden naar minder dan zes is gegaan. Het aangekondigde plan is een commerciële fabriek van 1.000 ton per jaar in 2028, met als doel 10.000 ton per jaar binnen vijf jaar, een cijfer dat ook Dealroom noemt.
Het geld gaat naar productiecapaciteit, onderzoek en ontwikkeling en kwalificatieprogramma's bij klanten, waarbij Garg tegen Inc42 zei dat het grootste deel van de nieuwe uitgaven naar verkoop gaat. „Wij bouwen een nieuwe bron van industriële koolstof uit landbouwresten”, aldus Garg. Abhinav Negi, verantwoordelijk voor klimaat en deeptech bij Rainmatter by Zerodha, wees op de omvang van de Indiase voorraad landbouwresten, en Krishnakumar N, managing partner bij Mela Ventures, zei dat het bedrijf een van de moeilijkste vraagstukken in de industriële chemie aanpakt. Dealroom plaatst de ronde tegen de achtergrond van het Indiase BioE3-beleid, dat biobased chemie boven fossiele grondstoffen stelt.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: kijk naar de ordening van de markten. De eerste omzet komt uit een zonwerende grondstof en een cosmetisch zuur, niet uit een brandstof en niet uit een bulkpolymeer. Persoonlijke verzorging verdraagt een kiloprijs die een biobrandstof nooit haalt, en juist dat maakt het mogelijk dat een proeflijn van 70 ton het engineeringwerk voor 1.000 ton betaalt. Wie op reststromen bouwt, moet zijn moleculen eerst op prijs en pas daarna op volume sorteren, want aan het goedkope einde van de curve zijn reststroomprojecten historisch zonder geld geraakt. Ten tweede zit het moeilijke deel vóór de chemie. Bagasse komt al verzameld vrij bij de suikerfabriek, terwijl rijststro twee tot drie weken op het veld ligt en geperst, opgeslagen en droog gehouden moet worden. Een fabriek die beide fracties kan verwerken heeft een grondstofverhaal; een fabriek die één grondstof nodig heeft, erft de oogstkalender. Ten derde: lees de kwalificatiecijfers als de echte mijlpaal. Bijna 30 merkklanten, waarvan ongeveer de helft in actieve test, betekenen een verkoopcyclus van twee jaar die al deels is afgelegd, en in persoonlijke verzorging laat een gekwalificeerd ingrediënt zich maar langzaam verdringen zodra het in een formulering staat. Dat is hier het bezit, meer dan de reactor. Reststroomverwaarding in Europa kent dezelfde rekensom, met slechtere biomassalogistiek en hogere stroomprijzen, dus de les reist mee: kies het molecuul met hoge waarde, laat het vroeg bij merkklanten kwalificeren en laat de fabriek het orderboek volgen in plaats van omgekeerd.
altM haalt 10,3 miljoen dollar serie A op om oogstresten om te zetten in specialistische chemie
Rainmatter by Zerodha en Mela Ventures leiden de ronde van het bedrijf uit Bengaluru, dat bagasse van riet en rijststro splitst in cellulose, hemicellulose en lignine en die fracties eerst aan de cosmetica verkoopt.
altM, een bedrijf voor specialistische chemie uit Bengaluru, kondigde op 5 november 2026 een serie A van 10,3 miljoen dollar aan, omgerekend 975 miljoen roepie. Rainmatter by Zerodha en Mela Ventures leidden de ronde en investeerden beide voor het eerst. De bestaande aandeelhouders Omnivore, Theia Ventures, Aureolis Ventures en Spectrum Impact deden mee, naast strategische informele investeerders. De ronde volgt op een seedronde van 3,5 miljoen dollar in 2023. altM werd in 2022 opgericht door Apoorv Garg, medeoprichter en algemeen directeur, en Yugal Raj Jain, die beide eerder de productie bij Tesla leidden. De bioprocestechnoloog Harshad Velankar kwam later als wetenschappelijk directeur bij het bedrijf.
Het platform fractioneert lignocellulose biomassa. Landbouwresten, vooral bagasse van suikerriet en rijststro, worden gescheiden in de drie hoofdbestanddelen cellulose, hemicellulose en lignine, zodat één grondstof meerdere verkoopbare producten oplevert in plaats van één. Drie producten staan het dichtst bij de markt: een uit lignine verkregen versterker van de beschermingsfactor voor zonproducten, een op cellulose gebaseerde reologiemodificator en biologisch verkregen ferulazuur voor cosmetica en persoonlijke verzorging. Het bedrijf noemt daarnaast textiel, industriële chemie, bouw, verpakking en consumentengoederen als doelmarkten.
Over de voortgang meldt altM dat zes moleculen de demonstratieschaal hebben bereikt en drie zijn gekozen voor productie in de proeffabriek, dat het laboratoriumoppervlak in minder dan twee jaar bijna is vervijfvoudigd en dat een demonstratiefabriek in bedrijf is genomen. Inc42 bericht over een proeffabriek met een capaciteit van 70 ton per jaar in Electronic City in Bengaluru, die nu voorserie en certificering afrondt, over bijna 30 klanten in cosmetica en persoonlijke verzorging waarvan 16 tot 18 in actieve test en validatie zitten, over zes in India aangevraagde octrooien met een zevende in voorbereiding, en over een ontwikkeltijd per molecuul die van 12 tot 15 maanden naar minder dan zes is gegaan. Het aangekondigde plan is een commerciële fabriek van 1.000 ton per jaar in 2028, met als doel 10.000 ton per jaar binnen vijf jaar, een cijfer dat ook Dealroom noemt.
Het geld gaat naar productiecapaciteit, onderzoek en ontwikkeling en kwalificatieprogramma's bij klanten, waarbij Garg tegen Inc42 zei dat het grootste deel van de nieuwe uitgaven naar verkoop gaat. „Wij bouwen een nieuwe bron van industriële koolstof uit landbouwresten”, aldus Garg. Abhinav Negi, verantwoordelijk voor klimaat en deeptech bij Rainmatter by Zerodha, wees op de omvang van de Indiase voorraad landbouwresten, en Krishnakumar N, managing partner bij Mela Ventures, zei dat het bedrijf een van de moeilijkste vraagstukken in de industriële chemie aanpakt. Dealroom plaatst de ronde tegen de achtergrond van het Indiase BioE3-beleid, dat biobased chemie boven fossiele grondstoffen stelt.
Waarom dit telt voor AgTech-oprichters: kijk naar de ordening van de markten. De eerste omzet komt uit een zonwerende grondstof en een cosmetisch zuur, niet uit een brandstof en niet uit een bulkpolymeer. Persoonlijke verzorging verdraagt een kiloprijs die een biobrandstof nooit haalt, en juist dat maakt het mogelijk dat een proeflijn van 70 ton het engineeringwerk voor 1.000 ton betaalt. Wie op reststromen bouwt, moet zijn moleculen eerst op prijs en pas daarna op volume sorteren, want aan het goedkope einde van de curve zijn reststroomprojecten historisch zonder geld geraakt. Ten tweede zit het moeilijke deel vóór de chemie. Bagasse komt al verzameld vrij bij de suikerfabriek, terwijl rijststro twee tot drie weken op het veld ligt en geperst, opgeslagen en droog gehouden moet worden. Een fabriek die beide fracties kan verwerken heeft een grondstofverhaal; een fabriek die één grondstof nodig heeft, erft de oogstkalender. Ten derde: lees de kwalificatiecijfers als de echte mijlpaal. Bijna 30 merkklanten, waarvan ongeveer de helft in actieve test, betekenen een verkoopcyclus van twee jaar die al deels is afgelegd, en in persoonlijke verzorging laat een gekwalificeerd ingrediënt zich maar langzaam verdringen zodra het in een formulering staat. Dat is hier het bezit, meer dan de reactor. Reststroomverwaarding in Europa kent dezelfde rekensom, met slechtere biomassalogistiek en hogere stroomprijzen, dus de les reist mee: kies het molecuul met hoge waarde, laat het vroeg bij merkklanten kwalificeren en laat de fabriek het orderboek volgen in plaats van omgekeerd.