Cotierra haalt 3 miljoen dollar op om gedecentraliseerde biochar van veldproef naar commerciële schaal te brengen
PINC, de investeringstak van het Finse voedingsconcern Paulig, en Carbon Removal Partners leiden samen de ronde van het Zürichse bedrijf dat zijn
Cotierra, een klimaattechnologiebedrijf uit Zürich, kondigde op 29 september 2026 een financieringsronde van 3 miljoen dollar aan. PINC, de investeringstak van het Finse voedings- en drankenconcern Paulig, en Carbon Removal Partners leidden de ronde samen. Ook Zürcher Kantonalbank, Carbon Drawdown Initiative, better ventures, GOTA Ventures, Hungry4Impact en Triple Impact Ventures namen deel, naast angel-investeerders met een klimaat- en impactfocus. Daarmee komt het totaal opgehaalde kapitaal op ongeveer 4,75 miljoen dollar.
Het product combineert hardware met meten. Cotierra plaatst gedecentraliseerde reactoren daar waar landbouwreststromen zich verzamelen, zet die lokaal om in biochar en brengt het terug in de bodem, waar het de bodemgezondheid moet verbeteren, het kunstmestgebruik moet verlagen en koolstof moet vasthouden. Een IoT-laag bewaakt de productie en voedt de verificatie, zodat elke batch een vastgelegde meting draagt en geen schatting. Op de eigen site stelt het bedrijf dat zijn verificatie is gevalideerd door Carbon Standards International.
Koffie is de eerste keten. Cotierra werkt tot nu toe via koffietoeleveringsketens en wil hetzelfde systeem nu uitbreiden naar cacao, katoen en citrus. De koper is het landbouwbedrijf dat de reststroom bezit, niet de individuele teler, waardoor de aankoopbeslissing bij de handelaar of verwerker ligt. De opbrengst is bedoeld voor de stap van veldinstallaties naar wat het bedrijf een herhaalbare commerciële schaal noemt.
„Wij hebben aangetoond dat gedecentraliseerde biochar een zeer effectieve weg is om tropische agrarische waardeketens te verduurzamen en te versterken waar biomassa wijd verspreid ligt”, aldus Thomas Käslin, algemeen directeur en medeoprichter. Het syndicaat mengt een strategische investeerder uit de voedingsindustrie met kapitaal dat specifiek op koolstofverwijdering is gericht, een Zwitserse kantonale bank en een reeks gespecialiseerde klimaat- en impactfondsen. Met 3 miljoen dollar is de ronde op commercieel bewijs geschaald, niet op uitrol.
Wat dit betekent voor AgTech-oprichters: drie keuzes in deze ronde zijn het kopiëren waard. Ten eerste is de eenheid met opzet klein. Centrale pyrolyse vraagt dat de biomassa ernaartoe wordt gereden, en juist dat transport breekt de rekensom zodra de reststroom in duizenden verspreide partijen ligt; de reactor zo klein maken dat hij naar de reststroom kan reizen, verandert een logistiek probleem in een installatieprobleem. Ten tweede is de hardware niet het product. Koolstof die niet te verifiëren is, is koolstof waarvoor niemand betaalt, dus de monitoring- en verificatielaag maakt van een hoop char een verkoopbaar resultaat, en dat is het deel dat een concurrent niet van een datasheet kan overnemen. Ten derde: kijk wie ondertekent. Verkopen aan een handelaar of brander die de reststroom al bezit, de emissies van zijn keten draagt en het bodemvoordeel binnen zijn eigen inkoopbasis wil, is een veel kortere verkoop dan koolstofeconomie verkopen aan een kleine boer. Wie hardware bouwt voor verspreide landbouw, moet zich minder afvragen hoe groot de machine moet zijn en meer op wiens balans die staat.
Cotierra haalt 3 miljoen dollar op om gedecentraliseerde biochar van veldproef naar commerciële schaal te brengen
PINC, de investeringstak van het Finse voedingsconcern Paulig, en Carbon Removal Partners leiden samen de ronde van het Zürichse bedrijf dat zijn reactoren neerzet waar de koffiereststromen liggen.
Cotierra, een klimaattechnologiebedrijf uit Zürich, kondigde op 29 september 2026 een financieringsronde van 3 miljoen dollar aan. PINC, de investeringstak van het Finse voedings- en drankenconcern Paulig, en Carbon Removal Partners leidden de ronde samen. Ook Zürcher Kantonalbank, Carbon Drawdown Initiative, better ventures, GOTA Ventures, Hungry4Impact en Triple Impact Ventures namen deel, naast angel-investeerders met een klimaat- en impactfocus. Daarmee komt het totaal opgehaalde kapitaal op ongeveer 4,75 miljoen dollar.
Het product combineert hardware met meten. Cotierra plaatst gedecentraliseerde reactoren daar waar landbouwreststromen zich verzamelen, zet die lokaal om in biochar en brengt het terug in de bodem, waar het de bodemgezondheid moet verbeteren, het kunstmestgebruik moet verlagen en koolstof moet vasthouden. Een IoT-laag bewaakt de productie en voedt de verificatie, zodat elke batch een vastgelegde meting draagt en geen schatting. Op de eigen site stelt het bedrijf dat zijn verificatie is gevalideerd door Carbon Standards International.
Koffie is de eerste keten. Cotierra werkt tot nu toe via koffietoeleveringsketens en wil hetzelfde systeem nu uitbreiden naar cacao, katoen en citrus. De koper is het landbouwbedrijf dat de reststroom bezit, niet de individuele teler, waardoor de aankoopbeslissing bij de handelaar of verwerker ligt. De opbrengst is bedoeld voor de stap van veldinstallaties naar wat het bedrijf een herhaalbare commerciële schaal noemt.
„Wij hebben aangetoond dat gedecentraliseerde biochar een zeer effectieve weg is om tropische agrarische waardeketens te verduurzamen en te versterken waar biomassa wijd verspreid ligt”, aldus Thomas Käslin, algemeen directeur en medeoprichter. Het syndicaat mengt een strategische investeerder uit de voedingsindustrie met kapitaal dat specifiek op koolstofverwijdering is gericht, een Zwitserse kantonale bank en een reeks gespecialiseerde klimaat- en impactfondsen. Met 3 miljoen dollar is de ronde op commercieel bewijs geschaald, niet op uitrol.
Wat dit betekent voor AgTech-oprichters: drie keuzes in deze ronde zijn het kopiëren waard. Ten eerste is de eenheid met opzet klein. Centrale pyrolyse vraagt dat de biomassa ernaartoe wordt gereden, en juist dat transport breekt de rekensom zodra de reststroom in duizenden verspreide partijen ligt; de reactor zo klein maken dat hij naar de reststroom kan reizen, verandert een logistiek probleem in een installatieprobleem. Ten tweede is de hardware niet het product. Koolstof die niet te verifiëren is, is koolstof waarvoor niemand betaalt, dus de monitoring- en verificatielaag maakt van een hoop char een verkoopbaar resultaat, en dat is het deel dat een concurrent niet van een datasheet kan overnemen. Ten derde: kijk wie ondertekent. Verkopen aan een handelaar of brander die de reststroom al bezit, de emissies van zijn keten draagt en het bodemvoordeel binnen zijn eigen inkoopbasis wil, is een veel kortere verkoop dan koolstofeconomie verkopen aan een kleine boer. Wie hardware bouwt voor verspreide landbouw, moet zich minder afvragen hoe groot de machine moet zijn en meer op wiens balans die staat.
